Als ouder van 3 kinderen, snap ik heel goed dat ouders graag betrokken worden bij het studiekeuze- traject van hun kind.

Op het voortgezet onderwijs wordt er (veel) aandacht besteed aan studieloopbaan ontwikkeling. Onder andere door mentoren, decanen en studieloopbaanbegeleiders. De manier waarop, dat verschilt nogal per school. Vaak worden er testen en opdrachten uitgevoerd waarmee een loopbaandossier wordt opgebouwd, er zijn oriëntatiedagen, korte stages, bijeenkomsten, excursies, Hbo/Mbo bezoeken, etc.

Voor het ene kind is dit toereikend en kan op basis daarvan een betere keuze maken, voor het andere kind is dit niet toereikend.

Als ouder krijg je vaak maar weinig mee van wat er op school allemaal aan loopbaanoriëntatie wordt gedaan. Pubers en informatie delen met hun ouders zijn nu eenmaal niet altijd de beste combinatie. 😉

En niet alle pubers zien het nut van die activiteiten in, weet ik uit eigen ervaring:
(Mijn) Zoon: "Mam, moet ik daar echt naartoe, kun je mij niet ziekmelden?"... Ik: "Wat denk je zelf, volgens mij hoef ik hier echt geen antwoord op te geven!" 😊

 

Ouders spelen natuurlijk een belangrijke rol in het studiekeuzeproces van hun kind.

• Ze kennen het karakter van hun kind.
• Ze kunnen vanuit ervaring meepraten over de interesses van hun kind.

• Ze kunnen vanuit hun eigen werkervaring vertellen over beroepen en de arbeidsmarkt.Zij hebben door hun eigen levenservaring vaak een objectievere kijk op hun kind dan het kind zelf (ondanks dat kinderen daar vaak anders over denken 😉).

Echter

• Ouders kennen niet alle vakgebieden en beroepen, zeker niet als die ver van hun eigen werkervaring afstaan.

• Het enorme aanbod aan opleidingen maakt het lastig om te weten waar je moet beginnen met zoeken.

• Ouders hebben soms, bewust of onbewust, bepaalde ideeën of vooroordelen over beroepen en opleidingen. Die kunnen de keuze van hun kind beïnvloeden.

• Er is (in de puberleeftijd) niet altijd een gelijkwaardige verstandsverhouding, waardoor er geen open dialoog kan plaatsvinden.

Tijdens mijn studiekeuzetrajecten kunnen ouders zeker een rol spelen. Hoe we dat invullen, hangt af van de wensen van de jongere en de ouders. Uiteraard is het fijn dat ouders betrokken zijn, maar ook dat jongeren de ruimte krijgen om zelf te ontdekken wat bij hen past. Daarom hebben ouders vooral een ondersteunende rol op de achtergrond. Want uiteindelijk is het de jongere die de studie gaat volgen en zich prettig moet voelen bij de keuze.

Hoe ik dit in de praktijk aanpak, lees je in het stappenplan.